Mroczny świat, niebezpieczne tajemnice i uczucie, które rodzi się w najmniej odpowiednim miejscu
Są takie książki, które nie muszą pędzić na złamanie karku, żeby skutecznie przyciągnąć uwagę czytelnika. Wystarczy ciekawie wykreowany świat, bohaterowie skrywający tajemnice i historia, w której z każdą kolejną stroną odkrywamy coś nowego. Właśnie tak odebrałam „Świt onyksu” Kate Golden. To opowieść, która stopniowo wciąga, buduje napięcie i sprawia, że coraz bardziej chcemy wiedzieć, co wydarzy się dalej.
Świat przedstawiony w książce ogarnięty jest wojną. Bezwzględny i rozpustny Król Onyksu podbija kolejne królestwa, nie oszczędzając również tych, które dotąd mogły czuć się bezpieczne. W jednym z nich mieszka Arwena Volondale – młoda uzdrowicielka, która zamiast martwić się wielką polityką i walkami, próbuje po prostu zadbać o swoich najbliższych. Jej brat i najlepszy przyjaciel walczą na froncie, a ona sama opiekuje się ciężko chorą matką oraz siostrą.
Wszystko zmienia się, gdy pewnego dnia do domu wraca brat Arweny, którego niemal uznano już za zmarłego. Jego pojawienie się oznacza jednak nie tylko radość z odzyskania bliskiej osoby, ale przede wszystkim ogromne niebezpieczeństwo. Dziewczyna doskonale wie, że rodzina może zapłacić za to najwyższą cenę. Aby zapewnić najbliższym szansę na ucieczkę, podejmuje trudną decyzję – zgadza się odpracować dług brata i zostaje niewolnicą w królestwie Onyksu.
Początki w nowym miejscu zdecydowanie nie należą do przyjemnych. Arwena trafia do lochów, a na powierzchnię może wychodzić właściwie tylko wtedy, gdy udaje się do pracy jako uzdrowicielka. Jej codzienność zostaje podporządkowana zasadom panującym w królestwie, które przecież jest jej wrogie.
Właśnie wtedy na jej drodze pojawia się więzień z sąsiedniej celi. Mężczyzna wyciąga do niej pomocną dłoń, a jego obecność szybko okazuje się czymś więcej niż tylko chwilowym wsparciem. Co ciekawe, udaje mu się niepostrzeżenie uciec, dlatego jego towarzystwo staje się dla Arweny wyjątkowo pożądane.
Przyznam, że ten fragment historii można było poprowadzić nieco inaczej. Mam wrażenie, że autorka miała tutaj spore pole do popisu, jeśli chodzi o budowanie napięcia i atmosfery tajemnicy. Niektóre wydarzenia mogłyby wybrzmieć mocniej, gdyby poświęcono im trochę więcej miejsca.
No dobrze, przejdźmy do tego, co w takich historiach często przyciąga nas równie mocno jak sama fabuła – romansu!
Główny bohater to oczywiście tajemniczy, kokieteryjny i, no wiecie… mroczny mężczyzna. Taki, którego nie sposób do końca rozgryźć, a który doskonale wie, jak wzbudzić zainteresowanie. Czy jest to coś szczególnie odkrywczego? Absolutnie nie! Wątek romantyczny momentami można uznać za dość przewidywalny, ale szczerze mówiąc, zupełnie mi to nie przeszkadzało. Relacja rozwija się niespiesznie, stopniowo nabiera głębi i całkiem dobrze współgra z wydarzeniami rozgrywającymi się wokół bohaterów. Nie mam więc większych powodów do narzekania.
Sama Arwena również okazała się ciekawą postacią. Z jednej strony jest niewinną dziewczyną, która dopiero poznaje brutalną rzeczywistość wrogiego królestwa, z drugiej zaś potrafi mieć zaskakująco niegrzeczne myśli i bez większych oporów rzucać przekleństwami. Jej zachowanie bywa pełne sprzeczności, jakby pod tą pozornie zwyczajną powierzchnią kryło się coś znacznie potężniejszego.
Nie zawsze podejmowała rozsądne decyzje, zdarzały jej się również posunięcia, przy których miałam ochotę zapytać: „Dziewczyno, co ty wyprawiasz?!”. Nie były to jednak sytuacje, które mocno działały mi na nerwy. Odbierałam je raczej jako konsekwencję jej młodości, niedoświadczenia i tego, że dopiero uczy się funkcjonować w zupełnie nowej rzeczywistości.
Co więcej, Arwena całkiem dobrze radzi sobie z nauką walki, a jej rozwój jest jednym z ciekawszych elementów opowieści. Z czasem zaczynamy rozumieć, że dziewczyna nie jest tym, za kogo początkowo ją uważaliśmy. Ba! Ona sama dopiero odkrywa swoją prawdziwą naturę i możliwości, które w niej drzemią.
Jeśli miałabym wskazać element, który najbardziej przyciągał mnie do tej książki, byłyby to właśnie tajemnice. Autorka stopniowo odsłania kolejne karty, podrzuca czytelnikowi nowe informacje i sprawia, że zaczynamy inaczej patrzeć na niektóre wydarzenia oraz postacie.
Bardzo lubię, kiedy historia potrafi mnie zaskoczyć, a tutaj zdecydowanie miałam na co czekać. Im dalej zagłębiałam się w fabułę, tym bardziej chciałam poznać odpowiedzi na kolejne pytania. I choć początkowo akcja nie pędzi szczególnie szybko, z czasem zaczyna się coraz więcej dziać. Przybywa napięcia, pojawiają się nowe odkrycia, a poszczególne elementy układanki zaczynają wskakiwać na swoje miejsce.
Na plus zaliczam również konstrukcję świata. Jest interesujący, a zasady w nim panujące zostały przedstawione w sposób dość jasny i przystępny. Nie miałam większych problemów z odnalezieniem się w realiach tej historii, co przy fantastyce jest dla mnie naprawdę istotne.
Warto też wspomnieć, że „Świt onyksu” zawiera sceny erotyczne, a sam świat potrafi być brutalny. Nie jest to jednak brutalność opisywana z przesadną szczegółowością. Częściej dowiadujemy się, że coś się wydarzyło, niż otrzymujemy bardzo dokładne, drastyczne opisy.
Czy było idealnie? Oczywiście, że nie! Mimo wielu zalet znalazłam kilka elementów, które można było dopracować. Niektóre sytuacje prosiły się o mocniejsze rozwinięcie, a momentami miałam wrażenie, że autorka nie wykorzystała w pełni potencjału drzemiącego w poszczególnych scenach. Sam początek również jest spokojniejszy, więc osoby oczekujące nieustannej akcji mogą potrzebować trochę cierpliwości.
Nie zmienia to jednak faktu, że czytałam tę historię z ogromnym zaangażowaniem. Znalazłam tutaj wszystko, co lubię w fantastyce romantycznej: ciekawy świat, niebezpieczeństwo, tajemnice, zdradę, oddanie, lojalność i oczywiście miłość. Do tego bohaterkę, która stopniowo odkrywa, kim naprawdę jest, oraz mężczyznę, który potrafi skutecznie namieszać w jej życiu.
Im dalej w las, tym… robi się naprawdę ciekawie! Akcja coraz bardziej się zagęszcza, kolejne sekrety wychodzą na jaw, a historia nabiera rumieńców. „Świt onyksu” może nie jest książką pozbawioną wad, ale zdecydowanie potrafi wciągnąć i rozbudzić ciekawość przed kolejnymi tomami.
Ja bawiłam się przy niej bardzo dobrze i z przyjemnością sięgnę po dalszy ciąg tej historii. Bo po tym, co odkryłam w pierwszym tomie, zdecydowanie chcę wiedzieć, co jeszcze przygotowała dla nas Kate Golden!



Komentarze
Prześlij komentarz