„Na skraju magii” – Milena Dzikowska | Recenzja
Milena Dzikowska w swoim debiucie „Na skraju magii” proponuje czytelnikom przygodową fantastykę pełną magii, demonów, niezwykłych stworzeń i walki z przeciwnościami losu. To historia osadzona w brutalnym, rozbudowanym świecie, w którym nie brakuje politycznych intryg, niebezpiecznych starć i zaskakujących zwrotów akcji.
Głównym bohaterem powieści jest Shep, młody uzdrowiciel, przed którym rysowała się świetlana przyszłość. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy zakochuje się w niewłaściwej kobiecie – królowej Lilet, wybrance króla. W konsekwencji trafia do Kopidołka, magicznego więzienia pełnego złoczyńców, które ma stać się kresem jego życia. Shep nie zamierza jednak tak łatwo się poddać. Wraz z grupą towarzyszy niedoli podejmuje próbę ucieczki, mając nadzieję na odzyskanie wolności i ocalenie własnego życia. Wkrótce trafiają do obozu buntowników, gdzie okazuje się, że w młodym uzdrowicielu drzemie niezwykła, dotąd nieodkryta moc.
Pierwszą rzeczą, która szczególnie przykuła moją uwagę, był ciekawie wykreowany świat oraz zasady rządzące magią. Władają nią mystokraci, natomiast uzdrowiciele posiadają tak zwany zalążek. Autorka zadbała również o różnorodność magicznych stworzeń – znajdziemy tu zarówno groźne bestie, jak i całkiem urocze istotki. To właśnie fantastyczne istoty są jednym z elementów, które najbardziej lubię w tego typu historiach, dlatego ich obecność była dla mnie miłym urozmaiceniem.
Na uwagę zasługuje również połączenie kilku różnych elementów. Mamy tu sporo akcji, magię, politykę, a także wątki miłosne. Według mnie to bardzo udana mieszanka, która nadaje opowieści różnorodności. Romans odgrywa istotną rolę w życiu głównego bohatera i wpływa na jego losy, ale nie wysuwa się na pierwszy plan. Stanowi raczej dodatkowe źródło emocji i uzupełnienie głównej historii. Podobał mi się także punkt widzenia Fedrisa, dzięki któremu możemy lepiej poznać funkcjonowanie królestwa oraz zajrzeć za kulisy wydarzeń i politycznych rozgrywek.
Dużym atutem książki są bohaterowie i relacje, które stopniowo się między nimi rozwijają. Shep przechodzi wyraźną przemianę – z naiwnego chłopaka staje się kimś, kto jest gotowy zaryzykować wszystko w imię większego dobra. Ta ewolucja wypadła przekonująco i przyjemnie było obserwować, jak zmienia się jego podejście do świata. Również pozostali bohaterowie mają własne troski, przeszłość i cele, do których dążą. Szczególnie przypadła mi do gustu relacja Shepa z towarzyszami, z którymi ucieka z więzienia. Początkowo łączy ich przede wszystkim konieczność współpracy i wzajemne zaufanie wynikające z trudnej sytuacji, jednak z czasem ich więzi zaczynają ewoluować.
Nie mogę jednak powiedzieć, że któryś z bohaterów szczególnie skradł moje serce. Zabrakło mi nieco większej wyrazistości poszczególnych postaci, a także czegoś, co sprawiłoby, że mocniej się z nimi zżyję. Podobne odczucie towarzyszyło mi w odniesieniu do całej historii – mimo wielu ciekawych elementów miałam wrażenie, że czegoś jeszcze jej brakuje.
Nie obyło się również bez drobnych zastrzeżeń dotyczących sposobu przedstawiania świata. Kilkukrotnie pojawiały się obszerne wyjaśnienia dotyczące zasad jego funkcjonowania lub aktualnych wydarzeń, wplecione w dialogi i monologi bohaterów. Niektóre z nich, jak choćby jedna z rozmów w karczmie, nie brzmiały do końca naturalnie. Na szczęście nie były na tyle uciążliwe, by odebrać mi przyjemność z lektury.
Na plus zaliczam także sceny walki i dynamiczne fragmenty akcji, szczególnie te pojawiające się w finale. Zostały napisane w sposób ciekawy i przejrzysty, dzięki czemu nie miałam problemu ze śledzeniem rozgrywających się wydarzeń. Samo zakończenie uważam za satysfakcjonujące, a jednocześnie pozostawiające czytelnika z ciekawością dotyczącą dalszych losów bohaterów.
„Na skraju magii” to debiut, który ma sporo do zaoferowania. Dostajemy magiczny świat, drużynę składającą się z wyrzutków, niezwykłe stworzenia, polityczne intrygi, walkę o przetrwanie i bohatera, który stopniowo odkrywa własne możliwości. To połączenie zdecydowanie powinno przypaść do gustu miłośnikom przygodowej fantastyki i widowiskowych starć.
Mimo wielu zalet nie jestem jednak w pełni przekonana do tej historii. Dobrze się przy niej bawiłam, doceniam pomysł na świat i przemianę Shepa, ale zabrakło mi tego dodatkowego elementu, który sprawiłby, że książka na dłużej pozostanie w mojej pamięci. Nie jestem jeszcze pewna, czy sięgnę po drugi tom, choć nie wykluczam, że dam mu szansę. Być może kolejna część bardziej mnie zaskoczy i pozwoli mi mocniej zaangażować się w losy bohaterów.



Komentarze
Prześlij komentarz